Met D66-raadslid Henriëtte Muller is het op een bijzondere manier terugkijken op de eerste twee jaar van haar raadslidmaatschap.
En vooruitblikken is niet langer relevant: vorige week maakte de Almeerse bekend dat ze per 1 april afscheid neemt als raadslid.

“Ik ben nog niet zo lang geleden adjunct-hoofd Communicatie en Bestuursondersteuning geworden bij de provincie Flevoland. Voor
mij is dat niet goed meer te combineren met het raadslidmaatschap”, zegt Muller. “Het raadswerk kost gemiddeld twee dagen per week; ik heb veel respect voor raadsleden die dat wel kunnen. Bij mij bleef er vrijwel geen tijd meer over voor iets anders. Dat is flink gaan knellen.”

Muller heeft in de twee jaar dat ze raadslid was een ‘leuke en boeiende’ tijd gehad. In het begin heb ik meegelopen met een ambulant
jongerenwerker van welzijnsstichting De Schoor. Heel indrukwekkend om van nabij te zien wat voor goed werk hij en zijn collega’s verrichten om jongeren te begeleiden.”

Spannend
De discussie rond de komst van een hostel in Blekerstraat vond Muller ‘best spannend’. “De emoties liepen hoog op omdat het om opvang van verslaafde psychiatrisch patiënten in het centrum van Stad ging. Er werd gevreesd voor overlast. Maar ook zij hebben recht op een plek in onze samenleving. Dat hostel is er gelukkig gekomen.”

Bezuinigingen
“Ik weet niet hoe het is om raadslid te zijn in een financieel gunstige tijd. Het was nu vanaf dag één bezuinigen geblazen. Het is
pijnlijk om zelfs te moeten bezuinigen op armoedebeleid. Ook het snijden in cultuur ging me aan het hart. Het is zorgelijk
dat er nog geen uitsluitsel is over de Kunstlinie. Gedeeltelijke leegstand dreigt nog steeds. Dat zou haaks staan op het streven in de
Cultuurnota om een ‘bruisend centrum aan het Weerwater’ te creëren.

Pittig
Een teleurstelling voor Muller was haar amendement waar ze geen meerderheid voor kreeg. “D66 wilde dat sport structureel  opgenomen zou worden in het plan van Almere City Marketing; net als cultuur is sport een bindmiddel in de stad. Bovendien
paste het prima bij de economische insteek van het plan. Maar het heeft ’t niet gehaald, helaas.”
Muller maakte deel uit van de Rekenkamercommissie die de ‘Kanteling van de WMO’ onderzocht. “Heel interessant omdat
dat proces nog in volle gang is en we ook vooruit hebben gekeken: er kan in de praktijk direct iets mee gedaan worden.”

Al met al kijkt Muller terug op een boeiende, maar ook pittige tijd. “Er komt met het raadswerk enorm veel informatie op je af waar je snel een mening over moet hebben. Als kleine fractie moet je dan scherpe keuzes maken waar je je op richt; waarbij liefst ook een relatie ligt met punten uit het eigen partijprogramma. Een continue uitdaging. Vanaf de zijlijn blijf ik betrokken omdat ik de communicatie voor de fractie blijf doen.”

Bron: Raadspagina’s, AlmereVandaag

Bron van dit artikel: Henriette Muller-Blog (Fractie D66)

Met D66-raadslid Henriëtte Muller is het op een bijzondere manier terugkijken op de eerste twee jaar van haar raadslidmaatschap.
En vooruitblikken is niet langer relevant: vorige week maakte de Almeerse bekend dat ze per 1 april afscheid neemt als raadslid.

“Ik ben nog niet zo lang geleden adjunct-hoofd Communicatie en Bestuursondersteuning geworden bij de provincie Flevoland. Voor
mij is dat niet goed meer te combineren met het raadslidmaatschap”, zegt Muller. “Het raadswerk kost gemiddeld twee dagen per week; ik heb veel respect voor raadsleden die dat wel kunnen. Bij mij bleef er vrijwel geen tijd meer over voor iets anders. Dat is flink gaan knellen.”

Muller heeft in de twee jaar dat ze raadslid was een ‘leuke en boeiende’ tijd gehad. In het begin heb ik meegelopen met een ambulant
jongerenwerker van welzijnsstichting De Schoor. Heel indrukwekkend om van nabij te zien wat voor goed werk hij en zijn collega’s verrichten om jongeren te begeleiden.”

Spannend
De discussie rond de komst van een hostel in Blekerstraat vond Muller ‘best spannend’. “De emoties liepen hoog op omdat het om opvang van verslaafde psychiatrisch patiënten in het centrum van Stad ging. Er werd gevreesd voor overlast. Maar ook zij hebben recht op een plek in onze samenleving. Dat hostel is er gelukkig gekomen.”

Bezuinigingen
“Ik weet niet hoe het is om raadslid te zijn in een financieel gunstige tijd. Het was nu vanaf dag één bezuinigen geblazen. Het is
pijnlijk om zelfs te moeten bezuinigen op armoedebeleid. Ook het snijden in cultuur ging me aan het hart. Het is zorgelijk
dat er nog geen uitsluitsel is over de Kunstlinie. Gedeeltelijke leegstand dreigt nog steeds. Dat zou haaks staan op het streven in de
Cultuurnota om een ‘bruisend centrum aan het Weerwater’ te creëren.

Pittig
Een teleurstelling voor Muller was haar amendement waar ze geen meerderheid voor kreeg. “D66 wilde dat sport structureel  opgenomen zou worden in het plan van Almere City Marketing; net als cultuur is sport een bindmiddel in de stad. Bovendien
paste het prima bij de economische insteek van het plan. Maar het heeft ’t niet gehaald, helaas.”
Muller maakte deel uit van de Rekenkamercommissie die de ‘Kanteling van de WMO’ onderzocht. “Heel interessant omdat
dat proces nog in volle gang is en we ook vooruit hebben gekeken: er kan in de praktijk direct iets mee gedaan worden.”

Al met al kijkt Muller terug op een boeiende, maar ook pittige tijd. “Er komt met het raadswerk enorm veel informatie op je af waar je snel een mening over moet hebben. Als kleine fractie moet je dan scherpe keuzes maken waar je je op richt; waarbij liefst ook een relatie ligt met punten uit het eigen partijprogramma. Een continue uitdaging. Vanaf de zijlijn blijf ik betrokken omdat ik de communicatie voor de fractie blijf doen.”

Bron: Raadspagina’s, AlmereVandaag

Bron van dit artikel: Henriette Muller-Blog (Fractie D66)

Namens D66 heb ik afgelopen week vragen gesteld over jongerenhuisvesting. In Almere vertoont de vraag naar woningen voor studenten en werkende jongeren een stijgende lijn. Tijdens de bijgewoonde #politiekuise afgelopen vrijdag op de Stadsboerderij werd dit door Almeerse jongeren nog eens bevestigd. Door het tekort aan woningen voor starters op de woningmarkt en lange wachtlijsten blijven veel jonge mensen bij hun ouders thuis wonen of verhuizen naar een andere stad als hun studie voorbij is. Met het oog op een nog steeds groeiend aantal studenten aan onze hogescholen en toenemen van onze werkende jongeren die zelfstandig willen wonen of willen samenwonen wilde ik graag weten wat het college op dit ogenblik aan bevorderen en creëren van jongerenhuisvesting doet en wat de nieuwe Huisvestingverordening hiertoe bijdraagt.
Hierbij vraag ik expliciet naar jongerenhuisvesting ipv alleen studentenhuisvesting. Over studentenhuisvesting heeft het college op 10 oktober 2011 een brief aan de raad gestuurd. Nu wil ik graag verbreden naar jongerenhuisvesting.  De antwoorden zullen maximaal binnen 6 weken worden gegeven. Naar aanleiding daarvan kijk ik naar eventuele verdere agendering op de politieke markt.

Link naar de vragen: http://almere.notudoc.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=262793/Jongerenhuisvesting.pdf

Ton Lesscher

Bron van dit artikel: Ton Lesscher-Blog (Fractie D66)

Tijdens de studiedagen waren we al snel tot de conclusie gekomen dat de raad bij voorstellen en nota’s  eigenlijk veel te laat deskundigheid  kon ontwikkelen. 39 raadsleden kunnen nooit dezelfde kennis hebben als duizenden ambtenaren. Hierdoor had ik vaak het idee dat iedereen achter de feiten aanholde en tot over de oren in het werk verdronk.  Zou het niet beter zijn als een aantal kleine groepjes raadsleden deskundigheid kunnen ontwikkelen op een bepaald onderwerp, om zo veel meer aan de voorkant van de besluitvorming te komen.
Samen met de griffier van de gemeente Almere, Jan Dirk Pruim, ben ik dit idee verder gaan uitwerken. Tijdens de behandeling van de Begroting heeft D66 de andere raadsleden uitgenodigd om hier in mee te werken.
Ik hoopte dat het een succes zou worden, weer een nieuwe ontwikkeling in de democratie, waar Almere net als met de Politieke Markt voorop zou lopen.
Maar dat het zo’n succes zou worden, ja dat treft altijd mensen die steeds weer hun vinger opsteken…

De traditie binnen de gemeenteraad is dat de trekker ook voorzitter wordt, aangezien ik met het plan gekomen ben, ben ik dus  nu voorzitter.
Ook de volgende verkennersgroep Poort, ja dat zit dus ook in mijn portefeuille, daar maak ik nu deel van uit.
En als klap op de vuurpijl zit de hierna te ontwikkelen verkennersgroep Stadscentrum ook in mijn portefeuille. Gelukkig is Jan Lems mijn ridderlijke redder in de nood en wordt hij de trekker van die groep. Allemaal mooie successen van een relatief kleine fractie!

Wat mij ook blij stemt is dat het werkveld van de DAK tafels van onze leden hier een grote input kan krijgen. Zo betrek je leden direct bij de politiek!
Ook de DAK tafels van het sociale domein, Cultuur en Duurzaamheid draaien goed, dus wie weet welke verkennergroepen er nog bij zullen komen in de gemeenteraad…..
Want laten we eerlijk zijn: een van onze D66 kroonjuwelen is het zoeken naar nieuwe vormen van volksvertegenwoordiging, dus de fractie is heel benieuwd hoe dit “werkenderwijs werken” uit zal gaan pakken!

Op 22 januari 2012 organiseerden de Jonge Democraten Almere een fantastische kick-off.

Jonge Democraten uit Almere e.o., potentiële Jonge Democraten en geïnteresseerden waren uitgenodigd om mee te discussiëren. De onderwerpen onderwijs en economie stonden deze zondagmiddag in Grandcafé Le Baron centraal.

Na een opening door de initiatiefnemers van de Jonge Democraten Almere: Wiebe Janssen, Jonathan de Jong en Gavin Vegersteen kreeg Tweede Kamerlid Kees Verhoeven de gelegenheid om over economie 2.0 te praten. Op een interactieve wijze nam hij de aanwezigen mee in dit vandaag de dag veel besproken onderwerp. Leuk was dat de interactie die Kees Verhoeven zocht ook daadwerkelijk input opleverde die hij mee terug kon nemen naar Den Haag. Als voorbeeld werd geopperd om de dorpen in de krimpgebieden in Nederland tot ouderendorpen om te toveren.

Na een korte pauze vertelde Kirty Matabadal zeer enthousiast over het belang van internationaal onderwijs. Kirty is als jongerenvertegenwoordiger bij de VN als geen ander in staat om het belang van jongeren en internationaal onderwijs te benadrukken.

Een pleidooi dat vervolgens door de Almeerse onderwijswethouder René Peeters volledig werd onderschreven. Het belang van goed onderwijs is zeer groot. In Almere is de laatste jaren onder leiding van René Peeters een enorme stap voorwaarts gezet in het verbeteren van lager en hoger onderwijs. Almere wordt geen studentenstad, maar is een studentenstad benadrukte René. We gaan dit als maar meer merken. Met de komst van Bes La Salle universiteit uit Spanje is ook het onderwijs in Almere internationaal geworden.

Luisteren naar wat jongeren beweegt en goed onderwijs, vormt de basis voor sterke werknemers voor onze (lokale) economie. Met deze korte conclusie kwam na een paar uurtjes een einde aan een prachtige kick-off. Daarbij kregen ze een belangrijke opdracht mee: mobiliseer meer jongeren om samen na te denken over wat jongeren in Almere beweegt. Als dit zorgt voor serieuze input biedt wethouder Peeters de Jonge Democraten in Almere platform dit te komen toelichten.

De eerste stap van invloed van onze Jonge Democraten is hiermee al een feit geworden op een natte zondagmiddag in januari!

Bron van dit artikel: Ton Lesscher-Blog (Fractie D66)

Tijdens de behandeling van de Voorjaarsnota 2012-2015 diende D66 de motie ‘Beheervisie’ in. Deze motie verzocht het college om de beheervisie voor de openbare buitenruimte gezamenlijk met de raad te ontwikkelen aan de hand van kwaliteitsbeelden, waarbij de raad budget enonderhoudskwaliteit met betrekking tot Veilig, Heel, Schoon tegen elkaar afweegt.Deze motie werd door het college overbodig geacht omdat het college al in de geest van de motie zou handelen. Tijdens de stemming heeft de raad de motie helaas verworpen.

Al maanden wachtte D66 met smart op de beheervisie. Duurzaam beheer van de stad is een echt D66 punt. Vanuit de grote betrokkenheid bij het beheer van de stad wilde D66 dan ook graag samen met de raad en college deze visie ontwikkelen. Verheugd was D66 bij het zien van het consultatieverzoek ‘Beheervisie’ van het college aan de raad, waarin expliciet werd vermeld hiermee invulling te willen geven aan de conceptmotie van D66.

Al lezende blijkt dat de raad slechts een samenvatting van de visie wordt voorlegd. En daarbij de raad te willen consulteren over de kernopgave en 5 uitgangspunten. Aan consulteren wordt dus invulling gegeven, maar dat we aan de hand van kwaliteitsbeelden budget en onderhoudskwaliteit afwegen ontbreekt nog wel. Het is dan ook dit punt waarop D66 heeft ingezet tijdens de consultatieronde. Tot groot genoegen toonden zich meerdere partijen achter dit idee om met kwaliteitsbeelden te gaan werken.

D66 heeft duidelijk zichtbaar haar stempel op de beheervisie kunnen drukken en alsnog invulling gegeven aan de concept motie. Een mooi resultaat!

Bron van dit artikel: Ton Lesscher-Blog (Fractie D66)

Wonen zit niet in mijn wethoudersportefeuille. Wel het onderdeel  studentenhuisvesting, maar daar gaat deze blog niet over.
Dit artikel roept Almeerders en aanstaande Almeerders op om eens kennis te nemen van de site www.vrijburcht.com.  Een initiatief van een groep Nieuwmarktbuurtbewoners uit Amsterdam die samen een project van 52 woningen, ateliers, theater en horeca hebben laten bouwen in IJburg, Amsterdam.  Een deel van de woningen is bestemd voor de mensen met de laagste inkomens waaronder jongeren.

Regelmatig krijg ik de vraag wat De Gemeente doet aan Jongerenhuisvesting.  Een gemeente is uiteraard geen bouwer, maar stimuleert huisvesting voor jongeren in gesprekken met  diverse spelers, zoals woningbouwcorporaties. Woningbouwcorporaties bouwen ook in Almere jongerenwoningen. Daar zijn veel goede voorbeelden van. Bijvoorbeeld  het complex Startblock van Goede Stede in de Staatsliedenwijk waar bijna 100 jongerenwoningen gerealiseerd zijn.

We hebben de komende jaren veel huisvesting voor jongeren nodig. Het college gaat binnenkort spreken over aantallen en mogelijkheden. Door de spectaculaire toename van het Hoger Onderwijs in Almere zal de behoefte aan jongerenhuisvesting nog verder toenemen. Ik roep jonge Almeerders en jonge aanstaande Almeerders op  om de site van Vrijburcht eens goed te bestuderen als voorbeeld hoe je door eigen initiatief aan een bijzondere woon-werkomgeving kunt komen. Ook voor jongeren met een maar matig gevulde portemonnee. Architecten zitten te springen om initiatieven uit de markt en willen niets liever dan meedenken. Zowel in Almere Poort als in het erg interessante gebied Nobelhorst , zie www.nobelhorst.nl zijn initiatieven van bewoners en aanstaande bewoners erg welkom. Er is meer mogelijk dan mensen denken, zeker in Almere waar in Almere Poort zelfs een gedeeltelijke ontheffing van de welstandsnormen een feit is.

Het zou fantastisch zijn als een groep studenten van onze hogescholen al tijdens hun studie zou nadenken over hun toekomstige woning.  Met criteria als: goedkoop – duurzaam – met aanbouwmogelijkheden – levensbestendig – gecombineerd met ondernemen.  Een utopie? De mensen van de Vrijburcht in Amsterdam hebben bewezen dat het kan.  Maar ook het wooninitiatief De Paladijn in De Stripheldenbuurt is een voorbeeld dat eigen initiatief kan leiden tot bijzondere woonvormen. We roepen dat het in Almere kan, maar mijn oproep is: jongeren kunnen er zelf voor zorgen dat het kan! Natuurlijk kom je problemen tegen, natuurlijk duurt het ietsje langer dan je hoopt, maar het kan. En dit eigen initiatief heeft nog een voordeel. De druk op de woningmarkt voor starters neemt af waardoor er ruimte overblijft voor partijen om ook te zorgen voor woningen voor die starters die minder zelfstandig zijn. Starters die  meer zorg nodig hebben.

Dus: jonge Almeerders en anderen, wees creatief, heb lef en wijk af van de gebaande paden.

Bron van dit artikel: René Peeters-Blog (Wethouder)

Mijn eerste column in 2012 kan maar één titel hebben: sociaal liberaal, want volgens mij ben ik de vleesgeworden sociaal liberaal. Net na de Kerst las ik het pas uitgekomen boek van Jan Terlouw met de prachtige titel “ Hoed u voor mensen die iets zeker weten”. En bijna aan het einde van het boek trof ik een zinsnede aan die ikzelf geschreven zou kunnen, zou willen hebben en die ik hier citeer:

….mijn opvatting is dat de overheid weliswaar zoveel mogelijk zelfstandigheid en medeverantwoordelijkheid moet geven, en dat zij van de burger naast rechten ook plichten moet verlangen, maar dat de overheid daarbij nooit uit het oog mag verliezen, dat zij er is voor de zwakken.
De overheid moet haar verantwoordelijkheid voor de zwakken niet wegprivatiseren, maar integendeel de gevoelens van solidariteit die er kennelijk wel degelijk zijn bij de bevolking kanaliseren en tot beleid maken. En de overheid moet de verantwoordelijkheid nemen voor duurzaamheid , opdat onze kleinkinderen niet een uitgewoonde aarde erven…….

Hoe compact kan een van de kernwaarden van het sociaal-liberalisme verwoord worden? Daar moet je een wijze tachtigjarige -uomo universalis-  voor zijn  (schrijver, politicus, wetenschapper). Als D66’er weet je dat het niet alleen gaat om jezelf. Sociaal liberalen blijven altijd hard werken voor mensen die minder goed voor zichzelf kunnen opkomen. Maar…zonder wijsvingertje, zonder dat we voor anderen gaan denken. We nemen het leven van de ander niet over. Liefst zo tijdelijk mogelijk opkomen voor mensen die hulp nodig hebben en ze zo snel mogelijk weer zelfstandig laten functioneren.

Jan Terlouw schrijft ook heel terecht over het gevaar van teveel privatiseren. Het bedrijfsleven streeft bijna altijd korte-termijn-doelen na. De overheid moet vooral voor die aspecten die lange adem vereisen en die niet zo snel rendabel gemaakt kunnen worden, opkomen. Natuurlijk moeten bedrijven investeren in duurzaamheid, maar de overheid moet hier het voortouw nemen. Geen fragmentarisch beleid, waarbij een subsidie op zonnepanelen al na een half jaar uitgeput is. Investeer ruim en langdurig in zonne-energie, zowel voor particulieren als bedrijfsleven.

Investeer als overheid in kinderopvang en de kwaliteit van onderwijs. Kortom investeer in maatschappelijke aspecten die toekomstgericht zijn. In aspecten die het welbevinden van de bevolking op lange termijn bevorderen en de kwaliteit van leven verhogen. De komende maanden en jaren zal blijken in hoeverre onze boodschap definitief doorbreekt. Geef mensen zoveel mogelijk vrijheid, kom op voor mensen die dat (tijdelijk) niet kunnen en investeer in maatschappelijke lange-termijn-doelstellingen.
Het uitdragen van dit gedachtegoed is een van mijn doelstellingen voor 2012.

En tenslotte: Hoed u voor mensen die iets zeker weten

Maak er een mooi jaar van en laat van u horen!!

Bron van dit artikel: René Peeters-Blog (Wethouder)

Mijmeringen bij de publicatie van de resultaten van de Amsterdamse basisscholen

 Het Amsterdamse basisonderwijs heeft haar resultaten transparant gepubliceerd. De openheid en diepgang  van het materiaal is indrukwekkend. Het is het resultaat van een lang proces, dat na professionele discussie tot stand is gekomen. Professionele discussie, onder andere omdat het Amsterdamse basisonderwijs nooit enthousiast is geweest over de eigen normen die Lodewijk Asscher hanteert.  Een discussie die gevoerd is tot aan de staatssecretaris aan toe. Want wat zegt het als een school minimaal 25% van de leerlingen naar HAVO/VWO moet verwijzen? Voor sommige scholen in Amsterdam Zuid moet het qua populatie wel 80% zijn. Die normen zeggen dus niet zoveel. Beter is het om uitsluitend uit te gaan van de normen van de onderwijsinspectie. Dan is er sprake van één norm. En als we het in ons land niet eens zijn met de inspectienorm dan moet de landelijke politiek zorgen dat die norm verandert. Lodewijk Asscher liet in de krant weten dat schoolbestuurders aanvankelijk tegen publicatie van cijfers waren. Dat is onjuist. Schoolbesturen waren tegen het publiceren van cijfers op basis van de onjuiste Asschernormen. Publicatie van resultaten is nodig.

Nu zijn de resultaten gepubliceerd in de kwaliteitswijzer basisonderwijs en de spiegel primair onderwijs. In de spiegel worden per school 50 (!) soorten resultaten  benoemd. De transparantie is hier wat doorgeslagen. De spiegel is gemaakt door de Amsterdamse schoolbesturen en lijkt me heel geschikt voor intern gebruik. Er is sprake van een overdaad aan gegevens. Geschikt voor besturen en schoolleiding en geschikt voor een groep hoogopgeleide ouders. Het is moeilijk om je conclusies over de kwaliteit van de school te trekken uit deze cijferbrij. Dat zou eigenlijk in één oogopslag moeten kunnen. Het tweede document is de  kwaliteitswijzer (van gemeente en schoolbesturen samen). Deze komt dichterbij de door mij gewenste soberheid, maar is ook voor velen nog lastig te lezen.

Ik pleit om die reden in de Almeerse aanpak voor een vereenvoudigde versie voor ouders. Te denken valt daarbij aan  bijvoorbeeld vier indicatoren die  op groen of rood staan. Vanzelfsprekend is het uitstekende cijfermateriaal volgens het Amsterdamse model  (op de eerder genoemde Asschernormen na) als verdiepingsmateriaal aanwezig.

Een suggestie voor die vier indicatoren: 1^e een voldoende of onvoldoende inspectierapport, 2^e een genormeerd oudertevredenheidsonderzoek per school (alles boven de 7,5 is groen), 3^e Cito-eindtoets naar schoolgewicht volgens inspectienormen, 4^e resultaten van basisschooladviezen na drie jaar.

Daarnaast lijkt het me verstandig om ook de resultaten per schoolbestuur te ordenen en samen te vatten, want de verschillen tussen schoolbesturen kunnen groot zijn.

Kortom een klein pleidooi voor kernachtige en eenvoudig te begrijpen indicatoren. Voor iedereen snel te begrijpen en met daarbij de belangrijke indicator van de tevredenheid van de ouders over hun eigen school. Ik eindig met een compliment voor de Amsterdamse inspanningen en ben benieuwd  of we zo’n “oogopslaglijst”   in het Almeerse voor elkaar krijgen.

zie: http://www.parool.nl/static/nmc/red/docs/Kwaliteitswijzer_basisonderwijs_Amsterdam_2011

zie: http://www.parool.nl/static/nmc/red/docs/Spiegel_primair_onderwijs_Amsterdam_2011

Bron van dit artikel: René Peeters-Blog (Wethouder)

Bij de begrotingsbesprekingen van 2012 is er veel aandacht geweest voor het jongerenwerk in onze stad. Een inhoudelijk erg belangrijk onderdeel uit mijn portefeuille, waar ook nogal wat technische aspecten bij komen kijken die met vastgoed te maken hebben. D66 en deze wethouder vinden de ontwikkeling van jonge mensen een speerpunt. Een goede jeugd legt een stevig fundament voor de rest van het leven. En dat fundament krijgen sommige jongeren in Almere niet.

In Almere hebben we het professionele jongerenwerk uitbesteed aan De Schoor.  Daarnaast zijn er veel vrijwilligersorganisaties die zich inzetten voor jongeren. De bekendste zijn Youth for Christ en Digout, maar er zijn nog veel meer organisaties actief. De Schoor heeft van de gemeente nog een tweede opdracht gekregen namelijk het beheer van gebouwen, ook  de gebouwen waar jongerenactiviteiten plaatsvinden.

De afgelopen jaren heeft de gemeente soms eenmalig, soms wat langer geld gegeven aan andere organisaties dan De Schoor om activiteiten voor jongeren te organiseren. Let wel: activiteiten. Dus: geen geld voor  gebouwbeheer, want die middelen gaan naar de Schoor. Een organisatie als Digout laat ook een en andermaal weten dat zij eigenlijk geen subsidie van de gemeente wil, want dan worden ze afhankelijk van de gemeente.  Wat blijkt: Youth for Christ en Digout hebben lange tijd in panden gezeten zonder huur te betalen of deels te betalen.  De Gemeente is op enig moment aan de organisaties huur gaan vragen, omdat het niet juist is dat organisaties zomaar gemeentelijke panden betrekken zonder huurvergoeding. Nogmaals de huur- en onderhoudsvergoeding van gebouwen wordt al aan de Schoor verstrekt. We hebben de organisaties gevraagd naar een andere goedkopere ruimte om te zien, bij voorkeur in een al door ons betaald pand van De Schoor.Samenvattend: De Schoor krijgt geld voor activiteiten + gebouwbeheer. Sommige andere vrijwilligersorganisaties krijgen soms geld voor activiteiten.

Met Digout en De Schoor zijn afspraken gemaakt. Een groot deel(!) van hun huurschuld heeft Almere kwijtgescholden onder de voorwaarde dat zij naar een ander, goedkoper pand zouden omzien. Die besprekingen waren in volle gang toen er in de gemeenteraad een amendement werd aangenomen dat de jongeren niet de dupe mochten worden van de vastgoedproblemen. Dat was overigens ook al het beleid van de gemeente. Het amendement hield in dat er per jaar  100.000 euro extra naar jongerenwerk gaat.  De gemeenteraad heeft daarbij wel laten weten, bij monde van de PvdA, dat het er niet om gaat dat het geld naar bepaalde organisaties gaat, maar dat de jongeren goed worden opgevangen.

Het college werkt nu hard aan een voorstel om de wens van de raad te honoreren. Hierbij moeten we op veel aspecten letten. Een daarvan is het voorkomen van precedentwerking. Als we de huur van de ene vrijwilligersorganisatie vergoeden moeten we dat ook voor elke andere organisatie doen. We onderzoeken dan ook de mogelijkheid om organisaties die gespecialiseerd zijn in bepaalde jeugdtaken onder de vleugels van De Schoor hun werk te laten doen. Daar liggen dan ook mogelijkheden voor Digout en Youth for Christ. Wel zullen we uiteraard eisen stellen aan de activiteiten van deze organisaties. Dat is een subsidievoorwaarde.

Tot slot wil ik een oproep doen. Als iemand zelf een jongere uit de buurt kent die dreigt af te glijden ga dan na of je je over zo’n jongere kunt ontfermen als maatje . Jongeren glijden vaak  af door gebrek aan zelfvertrouwen.  Geef jezelf op als maatje bij een van de vele projecten in de stad. Dan komt het, om met onze zuiderburen te spreken, zeker-en-vast-goed.

Zie ook: www.lerenenwerkenindewijk.nl

Bron van dit artikel: René Peeters-Blog (Wethouder)